Archive Anecdotage

1 Hotel Grief.....

…Ergens in Oostenrijk… 2 april '96… Conversatie met receptionist……

"I wil geen conversatie, ik wil een lijn"
"Jawel, maar u heeft al een gesprek gehad, Niet waar?..."
"Oh, sorry."
"Dus de lijn doet het"
"Nee, voor de tweede keer, hij doet het niet, Ik probeer het nu al een uur lang"
"Maar uw telefoon staat s'nachts uit"
"Waarom dat dan?"
"Dat doen wij"
"Waarom? "
"Zodat u niet gestoord word"
"Ik ben hier nogal verontrust over, kunt u mij vertellen wanneer de telefoon het weer doet. Ik moet een telefoontje plegen, weet u wel?."
"U moet eerst een '0' draaien"
"Ja, dat weet ik. Ik heb al gebeld, weet u nog?"
"Maar de lijn is goed"
"Dat is hij niet……en het kamermeisje komt in mijn kamer om er zeker van te zijn dat ik niet gestoord wordt. Heeft u ook zo'n "Niet storen" kaartje zoals ze in echte hotels uitdelen?"
"Zij weten wanneer u in de kamer bent en zij zullen dan niet binnenkomen"
"Oh sorry…waneer kan ik weer met de telefoon naar buiten bellen?"
"Maar u heeft al naar buiten gebeld, dus u weet dat de telefoon het doet"
"Dat is het hem nou juist mevrouw, hij doet het nu niet"
"Misschien is het in gesprek, het nummer dat u belt"
"Nee, zij hebben een grote telefooncentrale, heel veel lijnen"
"U moet eerst een 0 draaien"
"U bent hier echt goed in, niet waar?...... Ik bedoel heel erg goed"……..klik….tuut….tuut….tuut


© Ian Gillan 1996

Terug naar:
back to the archive anecdotage