Archive Anecdotage

2 Pete Robinson

Pete Robinson, de toetsenist, vertelde mij van de keer dat hij geboekt was voor een Earth, Wind and Fire sessie, Zijn vliegtuig had vertraging in L.A. en kwam laat in Chicago aan. "Ik was een beetje zenuwachtig toen ik aankwam" zei Pete, met zijn onberispelijke Engelse accent. "Ik was de enige blanke persoon in de studio en heel gênant, ik had er geen idee van wie Mr Earth was, wie Mr Wind was en wie Mr Fire was".

"In de gang zei ik 'Sorry' toen ik mij een weg baande langs de buik van een gigantische man. Omhoog kijkend staarde ik in de grootste neusgaten die ik ooit gezien had, die, vanuit mijn hoek gezien, zijn ogen kompleet verborgen. Op onverklaarbaar wij zei ik 'Mooie zonnebril, man'!. Toen ik mij naar mijn Hammond orgel spoedde hoorde ik een verre stem klagen:…'Dat is mijn neus'. "


© Ian Gillan 1996

Terug naar:
back to the archive anecdotage