Archive Anecdotage

28 Dwaze ik……

De avond trein van London Victoria is barstensvol van met gin doorweekte stads typetjes, aarrffing hun idiote weg naar huis.

Regelmatig wordt er gestopt bij verschillende afgestompte buitenwijken. Krijtstreep pakken worden uitgespuugd over perrons….

"Ja, George, he, he, heb het hoofd nooit gevonden…." "….morgen" "schatje, mwah…." enz.

Een rood licht kondigt een hobbelige onaangekondigde stop aan, ongeveer 100 yds(= 100 x 91,44 cm = 9,144 Km) te vroeg voor "Schijten op de burgers". Dit is(of zoals blijkt is bijna) de gebruikelijke halte voor Dimbleby-Ffawkes.

Hij wordt plotseling wakker, laat een scheet, wist het zweet uit zijn ogen, pakt zijn koffer en paraplu, stopt "The Times" onder zijn arm…draait de deur handel. Laat weer een scheet…. en…. stapt uit in het niets

Niemand beweegt, een tafereel van pendelaars met open mond. Ogen gericht op de open deur en de waarschijnlijke rotzooi daar beneden.

Dimbleby-Ffawkes, echter, kwam niet waar hij vandaag was, en zal dat waarschijnlijk nooit komen.

Eerst de paraplu, vervolgens de koffer, en daarna de man zelf, een bizarre Flynneske parodie uitvoerend, hijst zijn massieve gestel terug in de trein, zijn krant tussen zijn tanden.

Hij pakt alles bij elkaar, klopt zich af, gaat naar de andere kant van het rijtuig, reikt naar de handel, aarzelt…..draait zich om, en, met een bescheiden glimlach, zegt onze held onduidelijk "Dwaze ik" en dat gezegd hebbende opent hij zelfverzekerd de deur en slentert naar een perron dat er niet is.

'Domme ik' zeer zeker.

Het is altijd een traditie geweest onder de Engelse idioterij om hun dorp een naam te geven naar hun perverse gewoonten. Oftewel 'Schijten op de burgers' kan net zo makkelijk 'de armen lastig vallen' heten.

Het platteland is vervuild met gehuchten wiens namen een beetje meer zijn dan dun bedekte insinuaties.

Bijvoorbeeld:
Poepen in het moerras
Het prikkelen van het voetvolk
Groot pak slaag en Klein pak slaag

Furlong kont

Enz………


© Ian Gillan 1997

Terug naar:
back to the archive anecdotage