Archive Anecdotage

45 The Magic Bus

Tijdens de wintermaanden van mijn kinderjaren was het een gewoonte om iedere twee weken naar Griffin Park te gaan om naar de Bees te kijken. De Bees is de nietige naam voor Brentford(voetbal club) en Griffin Park is de naam van hun thuisbasis. Niet dat hij - een Glasgow Rangers man - een echte supporter was maar het was het dichtst in de buurt zijnde professionele team, dus mijn vader nam mij en mijn vriend Barry mee om naar de thuis wedstrijden te kijken.

Midden in de winter op de bushalte wachten op de bus. En maar wachten….wachten in de kou. Wachten op de bus…. En maar wachten. Stamp voetend.

Naar mijn vader kijkend voor een briljante uitkomst, 'Wanneer komt de bus?' Hij keek welwillend naar mij neer en zei '…. Als je van 5 terug telt naar 0 dan komt de bus. '

Alles, alles om maar niet aan de ijzige kou te denken…'vijf, vier, drie - daar was het weer, die glimlach, twee, één en…..Waaaaaaaaaaahooooooooo!!!!'

Als bij toverslag verscheen de rode bus om de hoek van de volgende rotonde. Daar was hij, op commando - het was een wonder.

Na een pesterige 2 weken wachten om deze procedure te herhalen en weer voor de volgende thuis wedstrijd twee weken later.

'Papa, hoe kan dat nou, hoe kan je de bus nu zomaar laten verschijnen?'

Vader zei wijs 'Dat is iets wat je zult begrijpen als je groter bent, zoon.'

'Maar papa, ik wil nu slim zijn, Ik wil de volwassenheid bij de keel grijpen en alle geheimen in mijn zakken schudden….'

'Je zult moeten wachten zoon.'

En dus deed ik dat. Ik wachte en wachte, totdat ik op een goede dag weer op die bushalte stond, ondanks het feit dat het een doordeweekse dag was.

Mijn vader was al overleden en ik dacht teder terug aan de heerlijke tijden die we hadden toen we naar voetballen gingen, mij in alle oogpunten een volwassene voelend.

En toen…. toen zag ik het. Eindelijk begreep ik waar mijn vader het over had toen hij zei dat ik het geheim zou begrijpen als ik groot was.

Het ging niet over wijsheid of de scherpzinnigheid die met de jaren komt…het was puur techniek. Nu ik net zo groot was - groter zelfs - als mijn vader kon ik het dak van de dubbeldekker bus over de daken heen zien toen hij de hoek naderde, vanwaar het mogelijk was om heel accuraat aan iedereen kleiner dan vijf foot zes(5 foot+6 inches = 5x 0,3m + 6x2,53cm = ± 1,65 m) te voorspellen wanneer hij te voorschijn kwam.


© Ian Gillan 2009

Terug naar:
back to the archive anecdotage