Questions - you got 'em; answers - we got 'em

78 Auteurs & Mexicaans eten, een geschiedenis van touren, Mary Jane & Old Bill, overdaad & vroeg vertrek, Martiaans filosoferen, over kelige delen, pijnlijke beveiligings arrogantie

Van: Alfonso Fernández

Hoi Gillan,

Hoe gaat het?
Ik heb een paar vragen als je het niet erg vind:

Ik vroeg mij af hoe verzot je bent op literatuur en wij je favoriete schrijvers zijn? Denk je dat literatuur en muziek een goede mix zijn?

En als laatste, heb je ooit Mexicaans eten geprobeerd? Wat denk je daarvan.

Hoop je antwoorden te lezen!

Beste wensen
Alfonso Fernández
Saluut!

 

Hallo Alfonso,

Als je vroeg in je leven een waardering voor muziek en literatuur hebt dan ben je al rijk.

Je moet de verbeelding van een kind stimuleren als je verwacht dat het functioneert in volwassenheid. Goede literatuur laat je denken maar je hebt wat hulp nodig in het begin en voor mij begon het al met verhaaltjes voor het slapen gaan.

Ik had geen profijt van Dahl totdat ik het voorlas aan mijn dochter, dus toen kwamen Kipling, Melville, Chauser, Shakespeare, Homer, Twain, Hemingway, Asimov, Le Carre, Hunter S. Thompson enz. Ik zou een huis kunnen bouwen van alle boeken die ik gelezen heb. Ik ben er in feite zeker van dat mijn bibliotheek het dak steunt.

Natuurlijk heb ik Mexicaans eten geprobeerd - in Mexico en vele andere landen. Ik hou van de aroma's en de eerlijkheid van de Mexicaanse keuken. Zoals Italiaans, is het eerlijk eten geserveerd in een vrolijke omgeving met pretentieloze vloeibare bijlagen.

Groetjes, ig


Van: Simone Wagner

Ian Hoi!

Ja, ik wil graag in het engels schrijven maar mijn woordenschat in die taal is nogal gelimiteerd.

Dus eerst moet ik verontschuldigen voor het absolute briljante concert in Benediktbeuern bedankt! Het was puur genot naar je te kijken! Wij hebben ook het goede geluk om een kamer te huren in de eerste rij te krijgen, dus direct veld zicht naar jou( en een geweldig volume, we waren precies voor de gitaar versterkers).

Ik heb nu een meer algemene vraag over de tours in de jaren 70. Ik ben 16 jaar oud, en heb daarom geen idee over die tijd, maar ik heb een idee in het hoofd, een boek te schrijven over een band in die tijd, en nu zou het geïnteresseerd zijn in mij, zoals het toen was, met accommodatie, transport, voorbereiding, dagelijkse gang van zaken, enz. warm graag als je mij kan helpen. Ik zou ook geïnteresseerd zijn als je veranderd je leven met Deep Purple Mk2 beroep in drie(oké, het mag ook 4) woorden kan simpel de eerste voorwaarden die je kan binnenvallen! Nogal spontaan.

Bij voorbaad bedankt voor lezen, Ik weet dat je nogal veel e-mails krijgt, en waarschijnlijk bevat 70% van hetzelfde als ik, maar een poging is waard :

Dus, nogmaals bedankt, ik hoop dat ik heb in München in november kan luisteren :

Vele groeten
Simone Wagner (munchen)

 

Hallo Simone,

Bedankt voor je brief en lieve woorden. Ben blij dat je genoten hebt van de show in Benediktbeuern; te gekke locatie nietwaar - ook een interessante gast op het podium.

Niet zeker of ik dat alles in een paar woorden kan doen omdat de complexiteit van een DP wereld tour op zich zelf een boek behoeft. Maar je hebt mij aan het denken gezet over hoe het logistieke gedeelte over de jaren heen veranderd is. Natuurlijk, in het begin was het moeilijk genoeg om de basis elementen bij elkaar te krijgen - muzikanten, boekingen, transport en zelfs de elementaire uitrusting.

Oefenen was in iemands huis totdat we eruit gegooid werden door razende ouders/buren.

Boekingen waren normaal onbetaald in ruil voor oefen ruimten in de opslagkamer van de plaatselijke jongeren club of school. Transport was trek ponnie of bus. En apparatuur - tja - mijn eerste versterking was een Grundig cassette recorder met een tafel microfoon waar een 3 meter lang snoer aan zat. Ook de drummer zijnde had ik een Sally Army bas drum(zonder pinnen, dus die ging ervandoor na de eerste trap - ook geen pedaal), een hi-hat mechanisme met 1 cimbaal die indrukwekkend op en neer ging zonder dat percussie effect dat zo nuttig verschaft werd door een onderliggende partner. Een Gister zijdrum met één overgebleven draad op de snaar. En - Oh ja, 1 stok en 1 kwast maakte de eigenaardig opwindende, maar bijna geluidsloze, kit af.

Omdat we beter werden en meer vastberaden werd alles groter - inclusief de ego's. We kregen meer boekingen en verwierven een kliek trouwe vrienden die onwetend onze eerste roadie werden. Ik zal de volgende jaren overslaan omdat het een nogal lange te vergeten periode van hoop en teleurstelling was hoofdzakelijk gebruikt om het vak te leren dat ons zo goed zou dienen in latere jaren.

Dingen bereikten een hoogtepunt in het begin van de jaren 80. Vele gelede vrachtwagens en bussen waren nodig om onze apparatuur en het leger van roadies van de ene zaal naar de andere te vervoeren. Boekingen werden reisprogramma's, woorden zoals zalen en concerten werden toegevoegd aan onze woordenschat, roadies werden crew(collectief) en technici(individueel), en - jammer - ' duizend op een bootje' (bonen op toast bij de Blue Boar) werd niet langer meer gevonden als je de aanwijzingen en je neus volgde naar de 'catering'.

Toen werd alles weer een beetje kleiner vanwege de digitale technologie dus hebben we het oude konvooi niet meer nodig, in feite is alles verkleind ondanks dat - paradoxaal - de tours groter dan ooit zijn.

Over persoonlijk comfort gesproken, de tekst van '69 beschrijft het ongemak van vliegen door de nacht in een kapotte wagon met een microfoon standaard in mijn kont. Daarna hadden we redelijke auto's, maar het is niet gunstig voor een band om apart te rijden, dus brachten we het grootste deel van ons leven in tour bussen door voor wat betreft de grote tochten( zie: 'Hurtling' in DF 1, okt '96) en busjes voor lokale dingen. We gebruiken nog steeds de busjes maar charter vluchten hebben de bussen vervangen - tot groot verdriet van Don Airey - dus we bestrijken de afstanden veel sneller en slapen in niet beweegbare bedden, wat voor het grootste gedeelte gunstig is.

Groetjes, ig


Van: Nunzio

Hoi,

Ik ben nuzio. een italiaanse jongen. Ik hen een vraag voor jou: wat denk je van de legalisatie van marihuana? bedankt voor je tijd. je bent een kosmies persoon. Doei

Ik wacht de vraag

 

Hoi Nunzio,

Persoonlijk geef ik de voorkeur aan zaligheid(zie DF#40), maar kijk naar wat er gebeurde op Heathrow Airport toen ik het probeerde… het probleem is het soort mensen dat de regels naleeft. Het is niet dat we geen agent op iedere straathoek meer hebben. Politie is geen onderdeel van de gemeenschap meer. In Engeland, Old Bill is nu de vijand van bijna iedereen die zichzelf een gezagstrouw lid van de gemeenschap vind( als tegenhanger van onvrijwillige regel brekers).

Wat specifiek marihuana betreft ik steun het gebruik maar niet het misbruik. En zolang het een misdadig is moet de maatschappij leven met criminelen en we weten waar dat toe leidt. Er is een oude waarheid…. 'verbieden werkt nooit'.

Kijk naar wat criminelen met de natuurlijke coca bladen hebben gedaan..In plaats dat het een plezierige knauw of brouwsel is(coca thee is een lichte opkikker), is het zo chemisch aangepast dat idioten giftig poeder in hun stomme neuzen kunnen snuiven.

Desondanks zal je altijd slimmeriken hebben die zeggen 'Maar we hebben moord, kannibalisme en slavernij, vrouwen die gehurkt baren uitgebannen en dat alles werkte…. ' gaap, ja maat, je hebt gelijk, jij wint.

Waar is mijn zaligheid????

***************
Fragment uit DF#40
…. In ieder geval, daar stond het op de pagina's van een ander verschrikkelijk BA experiment - Lieger, Lieger, Frequente Vlieger.
Dus zet ik de zaligheid aan mijn lippen, gefocused op een geheime plaats, en trok vervolgens voorzichtig terug.
'Sorry meneer!! U mag niet roken in de terminal.'
'Ja, dat weet ik.'
'Meneer!! U moet die sigaret uitmaken.'
'Welke sigaret?'
'Meneer, ik roep de beveiliging - U MAG HIER NIET ROKEN!!!!!'
'Ziet u dan rook?'
Bewaking arriveert - hijgend…
'Heren, wat is het probleem? Oh, ik zie het, Meneer - U bent gearresteerd voor roken.'
'Maar ik rook niet. Ziet u rook? Ik heb geen aansteker en dit ding brand niet.'
'DAT is een sigaret en dat is tegen de wet.'
'In feite, als je goed kijkt zie je dat het geen sigaret is, ik ben in vervoering.'
'vervoering?'
'Ja, dat is mijn nieuwe uitvinding. Je trekt aan de ene kant van de vervoering - deze heeft een filter - en dan gebruik je je verbeelding; het is best plezierig. Er is geen tabak en je hebt geen vlammen, rook of as. Geen lucifers of aanstekers noodzakelijk. Kan je er iets van ruiken? Nee, het is reukloos. Het heeft geen effect op andere behalve de inhaleerder natuurlijk.'
'Maar wij vinden dit maar niets - Heeft u een vergunning?'
'Heb ik niet nodig.'
'JA DAT HEEFT U WEL!!!'
'Maar ik zuig op een pijpje.'
'Maar het lijkt op een sigaret en totdat wij beslist hebben dat het dat niet is ben u gearresteerd - en wij nemen die sigaretten voor onderzoek.'
'Het zijn geen sigaretten.'
'U heeft een advocaat nodig'
'Nee, ik heb een sigaret nodig.'
'Maak hem uit'
'Dat kan niet - t'is niet aangestoken.'

Groetjes, ig


Van: Jason

Ian,

In bijna elk artistiek medium zijn ontelbare voorbeelden van artiesten die een vroegtijdig stierven. Als gevolg van een verslaving of het experimenteren met een variatie van substanties. Veel van deze individuen waren heel getalenteerde en creatieve mensen - in de Deep Purple familie schiet het voorbeeld van Tommy Bolin meteen in gedachten.

Dit gedrag begint vaak onder het voorwendsel om de creativiteit uit te breiden en om inzicht te krijgen in nieuwe ervaringen. Maar oh zo vaak hinderen zij de artistieke voortgang in plaats van het te verbeteren; Ik denk dat er niet veel uitzonderingen op deze regel zijn. Daarnaast lijken ze een korte weg in plaats van werken in je eigen beroep en het integreren van de levenservaringen in je bewustzijn.

Zo vele hebben de machtsspreuk van de poëet William Blake genomen,"De weg van uitspattingen lijd naar het paleis van de wijsheid", als een soort van doctrine om zelf vernietiging te rechtvaardigen.

Het cliché van de lijdende artiest, het gevoel van gerechtigheid dat een dergelijk inzicht teweeg brengt en de overmaat die we zulke getalenteerde mensen toegestaan hebben meer belangrijke stemmen doen verstommen dan welke hoeveelheid van kritische nalatigheid ooit gedaan heeft.

Ik ben geïnteresseerd in jou kijk op dit onderwerp; jou ervaring op dit gebied is uniek en gezaghebbend. Denk jij dat jou drinken en drugs ervaringen je een betere schrijver of muzikant gemaakt hebben?

Indien niet, was er dan een tijd dat je geloofde dat dit wel zo was? Heb je persoonlijke ervaringen in de omgang hiermee die je zou willen delen? Wat zijn jou gedachten over dit concept in het algemeen? Ik ben zeer geïnteresseerd om jou mening hierover te horen.

God zegene je en moge je nog lang doorgaan met creëren ervaringen opdoen en liefhebben

Jason
Bloomingdale, Indiana

 

Hallo Jason,

Dat is geen moeilijke vraag. Ik denk dat het onmogelijk is om beter te presteren als je onder invloed bent van alcohol of drugs. Het kan zijn dat sommige van huis uit getalenteerde mensen hun remmingen laten varen in boheems gezelschap, en deze voordelen kunnen lang duren, maar er is geen betere situatie om te schrijven dan met een helder hoofd en een pienter temperament

Het pad van kennis is bezaaid met lijken van dode genieën die hun hersens mescal, opium, lsd, cocaïne, alcohol, marihuana enz hebben gegeven; alles in de naam het grotere goed.

Zoals slimme pedofielen die beweren dat hun download onderzoek is, is het zelfverloochenende rotzooi. Als je beenloos wilt worden gebruik dan niet je honger naar kennis als een excuus om een week aan de bar te hangen.

Het is niet gezegd dat als je wakker wordt na een geweldige fuif je niet welbespraakt kan schrijven over losbandigheid, mensenhaat of een blik van hogere dingen. En als je in staat bent ironie aan te wenden dan kan het zelfs interessant zijn om te lezen.

Blake's woorden zijn natuurlijk niet bedoeld om letterlijk te nemen, net zo min als dat 'regels gemaakt zijn om te breken'. De meeste zouden spotten, maar sommigen zouden zeggen dat metafysische ervaringen een deel zijn van een vergrote realiteit. Ik zou zeggen dat alles wat je een breder beeld geeft van enigerlei waarde is. Maar niet als het het dominante gedeelte van het standpunt wordt omdat het dan gereduceerd wordt tot een dogma en waardeloos wordt. Een verandering van houding is ogenschijnlijk voordelig om het object te trianguleren, de andere kanten ervan te zien. Of dat of het object zelf moet zich verplaatsen, zoals de sterren deden voor vroegere waarnemers van de hemel. Zoals de Bubbel deed om Mr. Vierkant te helpen het idee te omarmen dat er een andere dimensie was - anders dan de twee in Flatland waar hij leefde - het moest alleen maar op en neer springen om zichtbaar te worden(Abbott).

Wat je vraag betreft of de maatschappij zulke uitspattingen moet toestaan heb ik geen aarzeling dat dat zou moeten. Bedenk de alternatieve pijnstillende wereld van homogene bewakers en regulateuren met niets om te bespotten. Wat zou de impuls van de mensheid hier als antwoord tegen in brengen?

Groetjes, ig


Van: Frantz Lehmann

Beste Ian,

Veel mensen om mij heen zijn verbaasd omdat ik van Deep Purple hou. Ik kan niet stoppen er naar te luisteren en soms, als ik je hoor zingen op CD(of LP), dan schreeuw ik samen met jou.

Maar ik hou niet alleen van de oude-klassiekers, ik ben ook geïnteresseerd in gevechtssporten. Ik kan zeggen dat het de basis van mijn leven is.

Daarom zou ik willen weten of je ooit contact hebt gehad met gevechtssporten of de filosofie van Azië.

Hartelijk bedankt voor het lezen en antwoorden.

Sorry voor mijn slechte Engels - ik deed mijn best

Een duitse fan,
Frantz Lehman

 

Hallo Franz,

Bedankt voor het schrijven. Ik weet niet veel van de fysieke kant van gevechtssporten Maar het spirituele en fysiologische aspect fascineren mij al geruime tijd. Van Judo of Ju Jitzu - weet nooit precies welke - leerde ik de kracht van mijn tegenstander tot mijn voordeel te maken; op dat moment realiseerde ik mij dat het belangrijk was om gebalanceerd en gecentreerd te zijn. Één van de eerste dingen die mijn moeder mij leerde was om je van je omgeving bewust te zijn. Dus houd ik er van om al mijn zintuigen te gebruiken,…om meer dan alleen mijn ogen te gebruiken. Voel het trillen, het bewegen van lucht, luister voor iets dat er niet hoort te zijn. Weet wat achter mij is, om de hoek en aan de andere kant van de heuvel.

En één keer kwam iets met de naam Iron Horse(ijzeren paard) van pas tijdens een gewelddadig moment.

Wat de filosofie van Azië betreft - zoals Confusius een keer zei, Heb je een minuut?

Groetjes, ig


Van: Geffen

 

Hallo Ian,

Mijn naam is Geffen en ik ben naar DP concert in Israel op de 17de van september(vorige maand). Het was geweldig en boven al mijn verwachtingen. Ik was zo ontroerd dat ik mijn vrienden over haalde om na het concert te blijven(dat was makkelijk) zodat ik je hand kon schudden en je kon bedanken voor deze ervaring. Mijn vrienden(mijn drummer en zijn vriendin) gingen niet met lege handen weg, zij kregen een handtekening en foto's van jou : . Roger Glover en jij stapte uit de auto en verontschuldigde je heel vriendelijk voor het feit dat het zo lang duurde… jij was heel aardig en ik wil je nog een keer bedanken voor de heel mooie, ontroerende en inspirerende show!

Ik ben heel blij dat ik je officiële website gevonden heb en in het speciaal het Q&a deel. Mijn waardering voor Steve/Ed en jouzelf voor een heel speciaal, scherp en aangename humor…het mag je vroeger misschien in problemen gebracht hebben maar sommigen waarderen het :

Mijn vraag voor nu is:
Zoals je al kan raden, ik heb een band : mijn vraag gaat over zingen en touren: Ik zag dat je soms 2 of 3 shows gepland hebt na elkaar. Weegt dat niet zwaar op je stembanden? (maakt het moe, pijn etc.)

Ik vraag mij af hoe je het voor elkaar krijgt om je stem en keel niet pijnlijk te krijgen tijdens een tour? En als je problemen krijgt, hoe ga je om keelpijn of erger(god verbiede het!!) in het midden van een drukke tour?

Met liefde en waardering,

Geffen
De website van mijn band is http://www.myspace.com/redsoil als je de tijd hebt en geduld om te luisteren dan ben ik je eeuwig dankbaar!!! :

 

Hallo Geffen,

Ik kwam altijd in grote problemen met mijn keel totdat een slimme dokter(Theobold) in München het probleem identificeerde als groots geïnfecteerde amandelen, welke leidde tot een slechte projectie omdat ik onnatuurlijk begon te zingen, wat natuurlijk leidde tot geïnfecteerde stembanden en knobbeltjes.

Alle beroemde/over prijsde Harley Street(straat in London waar vele(beroemde) artsen praktijk houden) experts waren het er over eens - mijn knobbeltjes moesten chirurgies verwijderd worden. Ze stelde stem training voor zodat ik op de juiste manier kon zingen en meer van dat soort onzin.

Professor T zei dat mijn amandelen er uit moesten omdat deze de oorzaak waren van alle andere problemen. Dus volgde ik zijn advies op en heb daarna geen problemen meer gehad - behalve dan het zo nu en dan vreemde snuiven dan niet voorkomen kan worden tijdens zakelijk vliegen.

Maar over het algemeen heb ik geen keelpijn en geen belasting. Ik wijd dit aan de relaxte aanpak wat onze optredens betreft en de kracht van meditatie. Dat klinkt misschien een beetje vreemd maar ik krijg(nog steeds) elke show dag als ik wakker wordt de nerveuze vlinders Mijn adrenaline klieren zijn in staat om genoeg sap te pompen om een kleine stad te voorzien van stroom dus houd ik ze passief totdat ik het podium oploop, anders zouden al mijn krachten weggevloeid zijn.

Dus doe ik mijn interviews in de morgen voor de reis, daarna concentreer ik me op alles behalve het optreden van die avond. Dat kan schrijven. Lezen, cryptische kruiswoorden of Mah Jong(ik ben verslaafd), wandelen gevolgd door een massage en dan - mijn favoriet - een siësta.

Is het leven niet geweldig…

Groetjes, ig


Van: Jeff Lundius

Hallo Ian,

Net terug van het concert in Frankfurt(7 nov) en heb er echt van genoten. Aan het eind zong je Highway star en praatte je tegen een Security man(?) die bij de baas versterker stond op de grond aan je rechter kant( ik was precies voor deze versterkers in de eerste rij). Je ergerde je over iets en zij tegen de man "f*** off"…of dit moest de nieuwe tekst voor Highway Star zijn : . Alleen benieuwd waar dat over ging.

En nu ik hier toch ben en zelf ook een harmonica speler ben…. Welk model speel je? Je stopte het te snel in je zak

Beste groeten
Jeff Lundius

 

Hallo Jeff,

Je hebt gelijk ik was kwaad en ik zei hem inderdaad dat hij moest wegwezen. Wat is er met die mensen aan de hand dat ze zo druk zijn. Het is niet hun werk om de meute in bedwang te houden, dat wordt gedaan door de voorzieningen van de hal. Het is hun werk om het publiek te helpen. Als een gek voor problemen zorgt natuurlijk, handel het af. Maar ons publiek is er om zich te amuseren en hoeft niet geïntimideerd te worden door een uitpuilende vechtersbaas als ze over het hek hangen om een plectrum van Morse of Glover te bemachtigen. Om eerlijk te zijn is de security de laatste tijd fantasties, maar je hebt er maar één nodig of niet.

Ik probeerde eerst aardig te zijn maar die arrogante kwal wilde vechten - dus ik hem laten verwijderen.

Het slechtste voorbeeld hiervan is in het Wembley in London waar de nare BT's naar het zittende publiek zitten te staren, hun uitdagend te bewegen. Verschrikkelijk is het.

Ik speel een paar (C en D) ouderwetse Hohner Blues Harmonica's. De oude zijn zowaar in Duitsland gemaakt en je kunt ze heen en weer laten glijden zonder je lippen open te snijden. Ik geef ze een bad in mijn ijsemmer voor de show, en schud ze vervolgens uit. Ik zuig als een harmonica speler en hierdoor voorkom ik om te stikken in stof als ook om het geluid van de bladen te verlichten.

Groetjes, ig

Terug naar:
Back to the Q&a index